Konie trojańskie

Są to złośliwe programy, które w odróżnieniu od wirusów nie powielają się, ograniczając się tylko do wyrządzenia konkretnej szkody atakowanemu użytkownikowi. Konie trojańskie są stosunkowo trudne do wykrycia, z uwagi na to że działają podobnie jak zwykłe programy, przy czym wykonują więcej niż by się oczekiwało. Ogólnie możemy je podzielić na dwa typy, jako programy dołączane do "legalnych" programów użytkowych, oraz jako trojany działające na zasadzie klient serwer. W przypadku tego drugiego typu z klienta korzysta osoba atakująca, a serwerem jest "obdarzona" osoba atakowana.

Ogólnie pod względem efektów konie trojańskie możemy podzielić na zabawne (przynajmniej dla włamywacza), groźne i bardzo groźne. Efekty zabawne mogą się objawiać wysuwaniem tacki napędu CD-ROM, zmianą tapety pulpitu, czy wyświetlaniu głupich komunikatów. Trojany z drugiej grupy mogą posiadać efekty destrukcyjne uszkadzające lub nawet niszczące pliki. Do najgroźniejszych należą trojany szpiegujące tak zwane keyloggery, potrafiące zczytywać znaki z klawiatury, co może powodować wykradanie haseł numerów pin i innych ważnych rzeczy.

Aby ochronić komputer przed koniem trojańskim, każdy użytkownik, powinien zachować zasady bezpieczeństwa. Przede wszystkim nie powinno się doprowadzać do sytuacji w której do naszego komputera ma dostęp osoba nie upoważniona, do której nie mamy zaufania, gdyż może ona wgrać program serwer konia trojańskiego, a potem zdalnie korzystając z sieci internet, przejąć kontrolę nad komputerem. Jeżeli komputer znajduje się w strefie publicznego dostępu powinien być zabezpieczony hasłem. Nie powinno się także ściągać plików od osób przypadkowo poznanych na czatach czy komunikatorach pocztowych oferujących nam pliki, bo istnieje duże prawdopodobieństwo, że jest to "plik z niespodzianką".